(OS) Kiss Scene ‘s SongKim
สนองความต้องการในฉาก
Kiss
Scene ที่ไม่ได้ดู
“อย่าแสดงออกเกินว่าอยากจูบ รู้ไหมไออ้วน” เสียงของซึงฮุนฮยองยังคงกำชับผมที่ยกลิปสีแดงทาปากตัวเอง
“รู้แล้วหน่า บอกเยอะเหมือนเป็นพ่อจินวูเลย”
“จินวูฮยอง มีคำว่าฮยองด้วยเว้ย”
“รู้แล้วครับพ่อตา” ผมหันมาทำปากจู่ส่งจูบแล้วตอบรับพี่เขาด้วยความเข้าใจ
เอาจริงๆ
ก็ไม่ได้เข้าใจมากนักหรอก แต่แบบ เห้ยยย!!!
จะได้จุ๊บ (ว่าที่แฟน) ออกสื่อทั้งทีเลยนะ นี่เขินมาก เขินจนสั่น
แต่มากกว่าความเขินคิด ความอยาก
....อย่าเพิ่งคิดลึกและคิดมากนะ
อยากในที่นี้คือ อยากจับพี่ใหญ่ก้อนกลมๆ สีส้มนี่ไปนอนจุ๊บปนเตียงให้ฉ่ำปอดไปเลย
(ประเด็นคือ แก้ตัวยังไง มันก็ยังดู 18+)
“อ่าห์ เขินจริงๆ นะพวกนาย เราลองมองข้ามแล้วไม่ทำได้ไหม”
ปากเรียวเล็กที่เมื่อก่อนเป็นสีเชอร์รี่อ่อนๆ
บัดนี้เป็นสีแดงสดกำลังเอ่ยเสียงหวานจับใจคนฟังแบบผมอยู่ ครั้งจะออกนอกหน้าว่า
ทำเถอะพี่ ก็ดูจะออกตัวแรงเกินไป
“ใช่ฮยอง เราลองมองข้ามไหม”
บอกเลยว่า
รางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมปีนี้ต้องเป็นของซง มินโฮ
“อ่าวมินโฮ แกไม่อยากจุ๊บใช่ไหม?” พี่ชายสุดที่รักอย่างพี่ซึงฮุนยิ้มกริ่ม
ก่อนจะหันไปหาพี่ฮงกิ “เดี๋ยวๆ พี่ เราตกลงกับคนดูไว้แล้วนะ ต้องทำดิ ต้อง จุ๊บ!” ทำเสียงหนักแน่นเหมือนแคร์คนดูและคนฟังมาก
อันที่จริง
ผมก็แคร์คนดูนะ.. จริงๆ
“ฮื่ออ ฮยองเขินอ่ะมินโฮ”
ทำไมน่ารักแบบนี้วะ!! ไอปากเล็กๆ
นั่นก็น่าจับมากัดแรงๆ ชิบหาย!!! “มินโฮอ่าาา
เขินจนเกร็งไปหมดแลย” เพราะเห็นว่าผมไม่ตอบ มือเล็กๆ
ของจินวูฮยองเลยถูกยื่นมาลูบมือของผมเบาๆ
ซง
มินโฮ มึงท่องไว้ ใจเย็นๆ มึงท่องเอาไว้
“ผมว่าเรารีบมาทำให้จบเถอะพี่” คัง ซึงยุน น้องรัก มึงทำดีมาก
(แอบส่งสายตาไปขอบคุณ ไม่รู้ว่าซึงยุนจะรู้ตัวไหม...) “งั้นจินวูฮยองจุ๊บผมก่อนเลย”
แกล้งหลับตาปี๋ กำมือ เกร็งคอ เกร็งหน้า เกร็งแขน แต่ในใจนี่แบบ...
เอาเลยครับจินวู
จุ๊บลงมาเลย ถ้าตรงหน้าไม่พอ ตรงอกผมว่างนะ
“มินโฮ หน้าดูฟินไปนะ” เนี่ย ไม่ต้องลืมตาดูก็รู้ว่าใครแซะ มีคนเดียวแหล่ะ
คนที่ชอบทำตัวเป็นพ่อหวงลูกสาวอ่ะ “หน้าฟินที่ไหนซึงฮุน นายดูน้องสิ
เกร็งไปหมดแล้ว น่ารักก” กรี๊ดดดดด มารักมินโฮคนนี้เลยครับจินวูฮยอง
“พี่นี่นะ...” ได้ยินนะ ได้ยินเสียงแผ่วๆ เหมือนกำลังด่าว่าจีนูของผมโง่เลย!! อย่ามาว่าคนน่ารักของซง มินโฮ
ผมลืมตาขึ้นมา
เพราะรู้สึกว่ามีมือเล็กๆ วางอยู่ที่ไหล่ ก็นึกว่าพี่เขาจะจุ๊บแล้ว ป่าวเลย
ยืนมองหน้าซึงยุนทีหนึ่ง มองพี่ซึงฮุนที่หนึ่ง แล้วเหล่มามองผมอีกทีหนึ่ง
แม่งเอ๊ยยย ก่อนจะเกิดมานี่พระเจ้าต้องรักพี่เขามากแน่ๆ เลย ทำไมมันน่ารักแบบนี้วะ
“ถ้าพี่กลัวเขิน ก็กระซิบบอกรักมินโฮข้างๆ หูดิ” เห้ยย
ครั้งนี้พี่ซึงฮุนแนะนำดีว่ะ พี่จินวูหันมามองหน้าผมนิดหน่อยแล้วเขย่งตัวเองเข้ามาใกล้ๆ
อาบอจี่!!!! (นี่ไม่ได้กลัวนะ แต่ฟหินจนจะตายแล้วโว๊ยยย)
ไม่รู้ว่าเพราะคนตัวเล็กๆ
เสื้อสีส้มคนนี้เขินหรืออะไร พี่เขาหลุดขำมานิดๆ แล้วถอยออกไป ไอตัวผมเนี่ย
ใจจริงอยากจะรั้งเอาต้นคอพี่เขาเข้ามาแล้วกดจูบปากนิ่มๆ นั่นดูสักทีนะ แต่มันคงไม่ดีหรอกเนอะ...
“เอาสักทีเถอะพื่” เสียงซึงยุนหวีดแหลมออกมานิดๆ
พี่จินวูเลยทำแบบเดิมอีกครั้ง คราวนี้ผมหลับตาปี๋เลย ไม่ใช่ว่าแสดงนะ
คราวนี้เขินจริงๆ กลัวอดใจไม่ไหวด้วย และไอสัมผัสลมหายใจอุ่นๆ ตรงซอกคอข้างๆ
หูนี่แบบ อุ่นชิบหาย
“รักนายนะ”
...
...
กรี๊ดดดดด
ฟินไปสิ!!! สตั๊นกับประโยคนี้ไปสิบสองเสี่ยววินาที ก่อนจะกรีดร้องด้วยเสียงทุ้มๆ
แนวเขินอายออกมา ทั้งๆ
ที่ความจริงแล้วอยากอุ้มพี่เสื้อส้มนี่พาดบ่าเข้าห้องน้ำไปจัดการลงโทษก็เถอะ
หลังจากที่ได้รับการบอกรักจากพี่จินวู
ผมกับพี่เขาก็มองหน้า ส่งยิ้มเหนียมอายให้กันเล็กน้อย และก็เป็นพี่เขาอีกครั้งที่เริ่มบุกประชิดตัวผมก่อน
คนดี
เขย่งเมื่อยไหมครับ ให้ผมนั่งเก้าอี้แล้วพี่คร่อมตักผมดีไหม
“ขอโทษนะมินโฮอ่า” พูดเสียงแผ่ว ก่อนจะกดริมฝีปากนุ่มนิ่มลงมาหน้าผากของผมเบาๆ
คือไม่ได้ตั้งใจนะ แต่ไอมือเจ้ากรรมดันไปกอดเอวเล็กๆ ของพี่เขาอีก
เอาเข้าไปมินโฮ...
“ม มินโฮ กอดเอวพี่ทำไม”
“ผมกลัวพี่เมื่อย เลยประคองไว้เฉยๆ” จะด่าว่าผมเป็นคนตอแหลแห่งปีก็ได้นะ
แต่ผมห่วงพี่เขาจริงจริ๊งงงง “อ๊า~ งั้นให้พี่กอดเอวมินโฮด้วยไหม”
เราสองคนกระซิบคุยกันท่ามกลางสายตามนับ... นับเท่าไหร่ดีวะ 2 4 6 8 หรือ 10... เออ
นั่นแหล่ะ
“พี่กอดคอผมก็ได้ พี่จะได้ไม่เมื่อย”
คนตัวเล็กกว่าทำตามที่ผมบอกอย่างว่าง่าย
ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะกดลงมาจุ๊บที่แก้มผมอีกครั้ง
“สองครั้งได้ไหมม เราเขินแล้ววว” หันไปถามทุกคนที่อยู่แถวนั้น พอผมหันไป
สภาพทุกคนนี่ลงไปนั่งฟินตรงพื้นกันหมดแล้ว
สนใจลงเรือซงคิมไหมครับฮงกิฮยองง~
“พ พอก็ได้ฮยอง ตามึงเลยมินโฮ” ซึงฮุนฮยองสะบัดมือไล่ให้ผมทำ ประมาณว่า
รีบๆ ทำกันให้ไว พวกกูเขิน อะไรแบบนี้
เพราะตอนนี้ท่าของผมกับพี่เขามันค่อนข้างเป็นใจในการจูบหลายๆ
จุด ผมเลยเริ่มจากหน้าผากขาวๆ นั่นก่อนเป็นอันดับแรก ดวงตากลมๆ
ของพี่จินวูหลับตาพริ้ม มันดูสวยและดูน่าแกล้งที่สุดเลยในตอนนี้
ผมไม่ได้กดจูบลงไปแรงมากนัก
แต่ผมอาศัยว่าจูบลงไปนานๆ นานจนนิ้วของพี่เขาสะกิดไหล่ผม “ฮื่ออ มินโฮอ่า
มันนานไปแล้วนะ” ขอสวมหน้ากากแป๊บ
“จุ๊บไปแล้วสีมันไม่ชัดเลยครับ ผมเลยค้างไว้นาน ถ้าจุ๊บลงไปแรงๆ
กลัวพี่จะเจ็บ”
“อ๋อ~” เชื่อคนง่ายอ่ะฮยอง!!! อย่าไปเชื่อคนอื่นนอกจากผมนะ!!!
แม้ว่าตอนนี้ร่างกายของผมกำลังลุกเป็นไฟ
เหมือนไปค่ายลูกเสือ แต่ผมก็ต้องแอ๊บทำเป็นว่า ฉันไม่เป็นไร ฉันโอเค...
โอเคกับผีสิครับทุกคน
“รีบๆ จูบต่อดิ๊มินโฮ” เสียงคำสั่งจากคุณผู้กำกับของวง ไม่ต้องเดานะ
ก็พี่ซึงฮุนเจ้าเดิมแหล่ะ ผมเลยเลื่อนริมฝีปากของตัวเองลงมาที่แก้ม คราวนี้ผมไม่ไว้นานเหมือนรอบแรก
แต่กดจูบลงไปแรงขึ้นอีกนิด และเหมือนพี่จินวูจะคิดว่ามันจะจบแล้ว
เลยรีบเอียงคอออกไปเร็วเกิน เลยเป็นจังหวะที่ผมนั้น!!!!
ริมฝีปากของผมกดลงไปที่ลำคอขาวของคนตัวเล็กด้านหน้า
ไม่พอแค่นั้น ปากเจ้ากรรมของผมยังดูดเม้มซอกคอพี่เขาอีก เชี่ยแล้ววว ไอปากเวร ถ้าเกิดเป็นรอยจะทำไง
(มินโฮร่างเทวดา) เดี๋ยวมินโฮก็รับผิดชอบเองแหล่ะ (มินโฮด้านเดวิล)
“ม มินโฮ จุ๊บคอฮยองนานไปแล้ว”
“ห เห้ย! ผมตกใจจนช็อคอ่ะฮยอง เลยแช่ไว้นานเกิน”
รู้แหละว่าคำตอบนี้คงใช้ไม่ได้ผลกับพวกฉลาดรอบด้านอย่างพี่ซึงฮุน กับซึงยุน
แต่มันใช้ได้กับจินวูฮยองโว๊ย!!!!
(หัวเราะอย่างบ้าคลั่งภายในใจ...)
“เขินจนหูแดงเลย” จินวูฮยองดึงหูผมเบาๆ แล้วยิ้มหวานให้ตาสไตล์ คืนนี้นะ
คืนนี้ คืนนี้!!! “เก็บอาการหน่อย”
สองเสียงสุดรักพูดขึ้นพร้อมกัน คู่ซึงๆ
มองมาที่ผมด้วยสายตาเอือมจนหาที่เอือมต่อไม่ได้ แต่ถามว่าแคร์ไหม บอกเลยว่าไม่!!!
ณ.ห้องแต่งตัวที่ไม่มีพี่จินวู
“มินโฮ มึงแม่งออกตัวแรง ทำอะไรนี่ถ้าไม่เกรงใจความฉลาดของพวกกู ก็เกรงใจความโง่ของจินวูฮยองหน่อย
รายนั้น พูดไรก็เชื่อมึงหมด”
“โถพี่ซึงฮุน ก็พี่เขาน่ารักอ่ะ ผมก็ต้องอยากรักแรงๆ ดิ”
“ไปทำที่หอก็ได้ไหมมินโฮ...” หัวหน้าวงหรี่ตามองผม ผมก็เลยต้องพยักหน้าทำเป็นเข้าใจ
แม้พี่ และเพื่อนจะไม่เข้าใจน้องมิ แต่น้องมิจะเข้าใจคนทั้งสอง
“ทุกคนนน กลับหอกันเร็ว” เสียงหวานๆ เปิดประตุเข้ามาเรียกพวกผมในห้อง ผมหันไปมองบุคคลอันเป็นที่รักทั้งสอง
ก่อนจะจับกระเป๋าแล้ววิ่งกระโดดหย๋องแหย๋งออกไปคล้องแขนจินวูฮยอง
“กลับกันนะครับ ผมง๊วงง่วง” ไม่พูดเปล่า ยังเอาหัวไปถูไหล่หอมๆ
ของคนเสื้อสีส้มอีก “งั้นบนรถมินโฮก็นอนหนุนไหล่ฮยองก็ได้นะ”
ตอบกลับมาด้วยความใจดี แง่งงง ถ้าขึ้นรถได้ จะจับจุ๊บแรงๆ เลยครับ
ณ.บนรถ
และก็เป็นจริงตามคาด
ผมกับจินวูฮยองนั่งกันอยู่ด้านหลัง พร้อมกับสายตาของเพื่อนร่วมวง และเมเน “มินโฮ
เบาๆ หน่อยนะ ทำอะไรน่ะ”
“รู้หน่า” เป็นอีกครั้งที่ตอบส่งๆ ไป ผมหันไปคว้าเอาคนตัวเล็กที่ทำหน้างงในรถ
พี่เขาหันมายิ้มกว้างให้ผม พร้อมกับผมที่ยื่นหน้าไปใกล้ๆ
“วันนี้ทำตัวน่ารักมากเลย รู้ตัวไหมครับ”
“อื่อออ~ รู้สิ” พยักหน้าตอบกลับมา
เห็นแล้วน่าจับตีก้นมากเลยอ่ะครับ!!! “อย่าไปทำให้ใครเห็นอีกนะ”
“ทำไมล่ะ” เอียงคอถามได้ประจวบเหมาะมาก
เพราะความอดทนอันน้อยนิดของหมดมันหมดลงพอดีกับที่พี่เขาเอียงคอ
ริมฝีปากของผมจรดลงบนริมฝีปากสีเชอร์รี่อ่อนๆ นั่น
เคยคิดว่ามันต้องนิ่มมากแน่เลย
พอได้มาจูบจริงแล้ว แม่ง!!! โคตรนิ่ม นิ่มฉิบหาย
แทยจะดูดกลืนลงคอแล้วเนี่ย
“อยากจูบพี่ละสิ” คนตัวเล็กข้างๆ ยิ้มหวานออกมาเหมือนจะไม่ได้มีอะไร
แต่รอยยิ้มพี่จินวูนะร้ายมาก “พี่แม่งร้ายมาก”
“ร้ายแล้วรักปะ”
ผมยื่นหน้าไปข้างหูของพี่จินวูกอดจะขบเม้มต้นคอตรงนั้นอีกครั้ง
พร้อมกับประโยคพื้นๆ อย่างคำว่า
“รักนะครับ จีนู”

ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น